Het is altijd maar weer de vraag waaar je naartoe wordt genomen. Soms stap je tijdens de lunch in de auto om vervolgens afgevoerd te worden naar een bezienswaardigheid. Dit terwijl je denkt nog ‘s middags te werken.  De foto’s zijn: Matsuyama Palace (met kersenbloesem!), het prachtige uitzicht vanuit het atelier van een keramist in de buurt van mijn werkplek en een avondje doorzakken met twee kunstenaars die deeluitmaken van het Uchinuki team en de uitbater van de eetgelegenheid.

De afgelopen weken verliepen moeizaam. Het gemoed was de laatste tijd niet al te best en dit had consequenties voor mijn werklust. Hoewel alles gestaag verliep, was de voldoening van een dag hakken getemperd door mijn getob. Nu is de zon hier doorgebroken, het is warm en dit heeft een positieve werking. Het was tot voor kort nog echt fris en met een gure wind leek het nog kouder.

Het beeldhouwwerk bestaat nu uit 4 delen die tezamen de ruimte afbakenen. Alle vier de delen zijn grijs graniet waarvan 2 gepolijst en de andere 2 delen geschuurd zijn. Ik hoop van het weekeinde het beeldhouwwerk te plaatsen.

De eerste schreden zijn gezet. Nadat ik gisteren twee stukken Oshima-Sabi en een  stuk Iyo blue stone heb gekozen, kon ik vandaag met werk en beginnen.

Na een reis van 24 uur zat ik gisteren eindelijk op mij hotelkamer in Saijo city . Niet moe maar enorm brak. Hoewel de reis vlekkeloos verliep, is de jetlag nu toch wel erg prominent aanwezig. De goede Islay whisky die ik heb meegenomen moet de scherpe kantjes er een beetje afhalen.

Vandaag werd ik door de heer Siraki die hier een steenhouwerij bestiert, naar allerlei fabrieken en bijzonderheden afgevoerd. Ik moet zeggen dat als hij met de bezienswaardigheden een weekje had gewacht, de indrukken wellicht groter waren geweest. Een dezer dagen maar eens op de fiets het dunnetjes overdoen want vandaag was niet mijn meest allerte dag. Toch is het me gelukt om twee stukken graniet uit te zoeken, al denk ik dat ik nog wat meer nodig zal hebben. Het is nu 01.00 ‘s nachts lokale tijd en het ontwerp houdt me uit mijn slaap. Morgen wordt er een feest voor me organiseerd. Een ‘opening party’ waarvoor de heer Siraki iedereen optrommelt. Ik ben benieuwd. Over twee dagen kan ik dan eindelijk aan de slag.

Nog een week te gaan. Volgende week maandag om 19.00 zit ik in het vliegtuig naar Japan waar het volgende buitenlandse avontuur  zich aandient. Het project getiteld ‘Uchinuki Project’ vindt jaarlijks plaats in de stad Saijo, Ehime Prefectuur. Ieder jaar wordt een inter(nationale) beeldhouwer uit alle ingezonden voorstellen geselcteerd om ter plekke een beeld te maken voor het Tanbara Cultural Centre in de desbetreffende stad.

Dit jaar ben ik de gelukkige. Mij wordt de kans geboden om 5 weken lang te wonen en werken in Japan met als resultaat een beeldhouwwerk voor in de publieke ruimte. Hoewel ik in het verleden vaak naar het  buitenland ben geweest voor dergelijke activiteiten, blijft het keer op keer toch erg spannend wat je daar aantreft. Afwachten dus..